ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒ, ԹԱՐՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

0_a0789_21f416cf_orig.jpg

Давным-давно жила-была ветвистая и большая яблоня. Маленький мальчик любил приходить к ней и играть возле неё. Он забирался на верхушку яблони, ел там яблоки, а затем дремал в ее тени. Он любил это дерево, а дерево любило его, любило играть с ним. Время шло, мальчик подрос и уже не играл у яблони каждый день. Однажды он пришел к дереву с печальным видом.
— Подойди и поиграй со мной. — попросила яблоня.
— Я уже не маленький, я не играю больше возле деревьев. — ответил мальчик.— Я хочу игрушки. Мне нужны деньги, чтобы их купить.
— Извини, у меня нет денег, но ты можешь собрать все мои яблоки и продать их. Тогда у тебя будут деньги. Мальчик очень обрадовался! Он сорвал с дерева все яблоки и ушёл довольным. Мальчик не приходил после того, как взял все яблоки. Дерево грустило. В один прекрасный день мальчик, который уже превратился во взрослого мужчину, вернулся.
Яблоня обрадовалась.
— Иди сюда, поиграй со мной!
— У меня нет времени играть с тобой. Мне нужно работать, я содержу свою семью. Сейчас нам нужен кров. Можешь помочь мне?
— Извини, мне негде вас приютить. Но ты можешь спилить мои ветви и построить себе дом.
Мужчина срубил все ветви дерева и ушёл довольным.
Яблоня была рада видеть его счастливым, но он с тех пор не приходил. Ей вновь было одиноко и грустно. В один жаркий летний день мужчина вернулся, дерево было просто счастливо увидеть его!
— Подойди и поиграй со мной!
— Я уже старею. Хочу отправиться в плавание, чтобы отдохнуть. Ты можешь мне дать лодку?
— Используй мой ствол, чтобы построить лодку. Отправляйся в плавание и будь счастлив. Итак, мужчина срубил ствол яблони, чтобы сделать лодку. Он отправился в плавание и не показывался долгое время.
Через много лет мужчина всё же вернулся.
— Прости, мальчик мой. У меня нет больше ничего для тебя, даже яблок — сказала яблоня.
— Ничего страшного, у меня нет ни одного зуба, чтобы грызть, и я знаю, что у тебя и ствола нет, чтобы взобраться…
— Я и вправду ничего не могу тебе дать. Единственное, что осталось — мой уже умирающий пенёк…
— Мне сейчас большего и не надо, только место для отдыха. Я устал за всё эти года.
— Отлично- сказала яблоня. Старый пень — лучшее место, чтобы прислониться к нему и отдохнуть. Посиди со мной и отдохни.
Мужчина сел. Яблоня была счастлива и улыбалась сквозь слёзы. Эта история о каждом. Дерево — как наши родители. Когда мы были маленькими, мы любили играть с Мамой и Папой. Когда выростаем, мы покидаем их и возвращаемся лишь тогда, когда нам что-то нужно, или когда у нас проблемы. Что бы ни было, родители всегда будут на нашей стороне и сделают для нас всё возможное, лишь бы мы были счастливы. Можно сказать, что мальчик был жесток к дереву, но именно так мы и обращаемся к своим родителям. Мы воспринимаем их как нечто совершенно обыденное. Мы не ценим всё, что они делают для нас, пока не станет слишком поздно…

Շատ վաղուց կար մի սաղարթախիտ և մեծ խնձորենի: Փոքրիկ տղան սիրում էր խաղալ նրա հետ: Նա բարձրանում էր ծառի գագաթը, խնձոր էր ուտում, այնուհետև հանգստանում նրա ստվերում: Տղան սիրում էր ծառին, ծառն էլ`տղային էր սիրում և նաև սիրում էր խաղալ նրա հետ: Ժամանակ անցավ, տղան մեծացավ և այլևս ամեն օր չէր խաղում ծառի հետ: Մի օր նա տխուր եկավ ծառի մոտ:
— Մոտեցիր և խաղա ինձ հետ,- խնդրեց խնձորենին:
— Ես արդեն փոքր չեմ և այլևս չեմ խաղում ծառերի հետ, — պատասխանեց տղան: Ես խաղալիքներ եմ ուզում և ինձ գումար է պետք, որպեսզի գնեմ դրանք:
— Կներես, ես գումար չունեմ, բայց դու կարող ես հավաքել իմ խնձորները և վաճառել: Այդ դեպքում դու գումար կունենաս ու կգնես խաղալիքներ:
Տղան շատ ուրախացավ: Նա հավաքեց խնձորները և գոհ հեռացավ: Խնձորները հավաքելու օրվանից հետո տղան չվերադարձավ: Ծառը տխրեց:
Մի  օր, երբ տղան հասունացել և արդեն մեծ տղամարդ էր դարձել, վերադարձավ: Խնձորենին ուրախացավ.
— Արի այստեղ և խաղա ինձ հետ:
— Ես ժամանակ չունեմ քեզ հետ խաղալու: Ես պետք է աշխատեմ. ես իմ ընտանիքն եմ պահում: Հիմա մեզ ապաստան է հարկավոր: Կարո՞ղ ես օգնել ինձ:
— Կներես, ես չեմ կարող քեզ համար օթևան դառնալ:  Բայց դու կարող ես կտրել իմ ճյուղերը և տուն կառուցել դրանցով:Տղամարդը կտրեց ծառի բոլոր ճյուղերը և գոհ հեռացավ: Խնձորենին ուրախ էր` նրան երջանիկ տեսնելով: Բայց նա այդ օրվանից խնձորենուն չայցելեց: Խնձորենին դարձյալ մենակ էր ու տխուր:
Մի  օր տղամարդը վերադարձավ, ծառը նորից երջանկացավ՝ տեսնելով նրան:
— Արի և խաղա ինձ հետ,-նորից խնդրեց խնձորենին:
— Ես արդեն ծերացել եմ: Ուզում եմ գնալ նավարկության, որպեսզի հանգստանամ: Դու կարո՞ղ ես ինձ նավակ տալ:
— Օգտագործիր իմ բունը` նավակ կառուցելու համար: Գնա նավարկության և եղիր երջանիկ:
Տղամարդը կտրեց ծառի բունը, որպեսզի նավակ կառուցի: Նա ճանապարհվեց նավարկության և չերևաց երկար ժամանակ: Մի քանի տարի անց տղամարդը վերադարձավ:
— Ներիր, իմ տղա: Ես ոչինչ չունեմ քեզ տալու, նույնիսկ` խնձոր.- ասաց խնձորենին:
— Հոգ չէ, ես չունեմ ոչ մի ատամ, որպեսզի ուտեմ, նաև գիտեմ, որ դու նույնիսկ բուն չունես, որ բարձրանամ:
— Ես, իրոք, չեմ կարող քեզ ոչինչ տալ: Միակ բանը, որ մնացել է, իմ չորացող կոճղն է:
-Ինձ հիմա շատ բան էլ հարկավոր չէ, միայն տեղ` հանգստանալու համար: Ես հոգնել եմ բոլոր այս տարիներին, հին կոճղն ամենալավ տեղն է, որին կարող եմ հենվել և հանգստանալ:
-Նստիր ինձ հետ և հանգստացիր:
Տղամարդը նստեց: Խնձորենին ուրախ էր, նա ժպտում էր արցունքների միջից:
Սա պատմություն է յուրաքանչյուրի մասին: Ծառը խորհրդանշում էր մեր ծնողներին: Երբ մենք փոքր ենք, սիրում ենք խաղալ մայրիկի և հայրիկի հետ:
Երբ մեծանում ենք, թողնում ենք նրանց և վերադառնում միայն այն ժամանակ, երբ մեզ ինչ-որ բան է անհրաժեշտ կամ, երբ խնդիրներ ենք ունենում: Ինչ էլ որ լինի, ծնողները միշտ մեր կողքին են և ամեն ինչ անում են մեր երջանկության համար: Կարելի է ասել, որ տղան ծառի հետ դաժան վարվեց, բայց հենց այդպես էլ մենք ենք վարվում մեր ծնողների հետ: Մենք նրանց վերաբերվում ենք, ինչպես սովորական ինչ-որ բանի: Մինչև ուշ չի լինում, մենք չենք գնահատում այն ամենը, ինչ նրանք անում են մեզ համար:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s