Առակ Լաֆոնտենից

ժլատը կորցնում է ամեն ինչ՝
Ցանկանալով ձեռք բերել ամեն ինչ:
Որպեսզի երկար չփնտրեմ օրինակներ,
Չնայած, վստահ եմ, որ դրանք շատ են:
Փորփրելն էլ ծուլություն է:
Այսպես ես մտադրված եմ Ձեզ հին առակ ասել:
Ահա թե ինչ եմ կարդացել պատանի տարիներին ժլատի մասին:
Կար մի մարդ,
Ով չգիտեր ո՛չ ձկնորսությունից, ո՛չ արհեստներից,
Բայց իր սնդուկները ակնհայտորեն լեցուն էին:
Նա ուներ աքլոր,
Ով ձու էր ածում
Բայց ոչ հասարակ,
Այլ ոսկե:
Նա դրա համար շատ ուրախ էր,
Որ ինչ-որ չափով հարստանում էր.
Բայց դե ժլատի համար քիչ էր,
Նրա մտքով անցավ,
Որ եթե կտրի աքլորի վիզը
Այնտեղ կգտնի գանձ:
Եվ այսպես,մոռանալով նրա ներդրումըՙ
Ապերախտորեն, չվախենալով մեղքիցՙ
Կտրեց աքլորի վիզը:
Եվ արդյունքումՙ
Հանեց ուղղակի այն, ինչ լինում է հավի ներսում:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s